اعتقادات مردم درباره برخي از گياهان ريشه در مسائل كهن تري دارد چنانچه درمزرعه عزت آبادنیستانک درختي كهنسال وجود دارد كه به اصطلاح درختي نظرکرده محسوب مي شود و از آن برآورد نيازها را مي خواهند و بر شاخه هايش ( دخيل ) پارچه مي بندند ديگر اعتقاد آنها سبزه هاست كه دختران در صحرا سبزه ها را گره مي زنند و بر آنند كه بختشان باز خواهد شد و سال ديگر به خانه شوهر خواهند رفت. آخرین چهارشنبه سال را بنام چهارشنبه سوری مینامند و جشن میگرند و این جشن از مراسم باستانی قبل از اسلام است در قدیم رسم بود در آن شب کوز ه گلی تازه ای را پر از آب میکردند و از بام فرو می فکندند و بر آن بودند همانطور که آب در زمین فرو می نشیند و نا پدید میشود شرور و یلیدیها نیز که در پیش است از میان میرود در آن شب جوانها بشادی از روی شعله ها می جهیدن و می گفتند زردی من از تو سرخی تو از من .روزسیزده بدر سبزه ها را که رویانده بودند در جوی آب می انداختن وبارورداشتن نحسی بدورافکنده میشود. وقتی کسی میخواهدبه سفربرود به خانه همه خویشان و دوستان میروند و با آنان خداحافظی می کند و هنگامی که باز می گردد همه باید به دیدن او بروند و خیر مقدم بگویند اگر کسی را دوست میدارند و مایلند که زود از سفر باز گردد بهنگام عزیمت قدری جو با آب بروی زمین میباشد و از زیر آینه و قرآن اورارد می کنند. اعتقاددارند هنگام خواندن خطبه عقد هیچکس نباید دست ها یا انگشتان خود را بهم بند کند زیرا بخت عروس بسته خواهد شد. + نوشته شده در یکشنبه سی و یکم تیر ۱۴۰۳ ساعت 14:44 توسط معنوی نیستانک  | 

حسینیه نیستانک ازبناهای معماری اسلامی به شمارمی رود.وازجمله آثارزیباوباشکوه است که ازدوره قاجاریه درنیستانک به یادگار ماندهاست وبه نام تکیه صاحب الزمان نیستانک نام گذاری شده است(دروقفنامه حاجیه مریم زوجه مرحوم ملاعلی امرمعروف که درسال 1332 هجری قمری نوزده سال بعد ازساخت حسینیه کتابت شده پانزده هزارفضه برای تعزیه به تکیه صاحب الزمان برای تعزیه پرداخت نموده اند.تا تاریخ یادشده نام حسینیه بالاده تکیه صاحب الزمان بوده است.)این اثردرتاریخ ۲۳بهمن ۱۳۸۵باشمارهٔ ثبت ۱۷۳۴۹بهعنوان یکی ازآثارملی ایران به ثبت رسیدهاست.بنای این حسینیه درسال 1311هجری قمری آغازگردیده ودرماه رجب المرجب سال 1313 هجری قمری مطابق باسال 1274شمسی به دست توانای معماریزدی وباهمت بانيان خيّرساخته شده است. مدیریت بنابه عهده استاد علی محمدحدادی بزرگ خاندان حدادی ها(1)بوده است.درساخت حسینیه به غیرازآقایان بانوان نیزمشارکت فعال داشته اندمانند پخت وپزغذا،طبخ نان وپختن گج درتنوروکوبیدن گج درخانه هایشان (دریکی ازخانه های قدیمی که سالم بجامانده است سه تنوردیده می شودکه بانوان درآن تنورها گج را می پختن ونان هم طبخ میکردند.) دردوران پهلوی اول وسایل حسینیه توسط اوقاف نایین مصادره وبه شماره ثبتی 37و38 ثبت اوقاف نایین گردیده است. نقل است کسانیکه درمشارکت ساخت شرکت داشته اندروزی که نوبت کارانهابوده درحین کارروزه دار بوده اند. دورتادورحسینیه را 15 صفه فراگرفته است 7 صفه پائین متعلق به آقایان و8 صفه (غرفه)بالابه بانوان اختصاص دارد.نورداخل بنا توسط نورگیریهای که درسقف وجوددارد تامین میگردد.وهوای خنک ازهمان مجرایی که نوروارد فضا میشودجریان مییابد. دردیواره پله دوسکوبا عنوان“پیرنشین” وجود دارد که برای نشستن افراد مسن تعبیه شده ا